David – Bata Pa Pero Matapang

May isang pamilya sa Israel. Ang ama ay si Jesse. Marami siyang anak na lalaki. Malalaki at malalakas ang ilan. Pero si David ay bata pa. Si David ay hindi sikat. Siya ay simple.

Ang trabaho ni David ay bantayan ang mga tupa. Siya ay naglalakad sa bukid. Siya ay nagbabantay sa gabi. Siya ay nakikinig sa hangin. Siya ay nakatingin sa paligid. Siya ay nag-iingat.

Habang nagbabantay si David, siya ay umaawit. Siya ay tumutugtog ng instrumento. Ang kanyang kanta ay papuri kay Jehova. Ang kanyang puso ay kalmado. Ang kanyang isip ay malinaw. Si David ay nag-iisip tungkol kay Jehova habang tahimik ang bukid.

Isang araw, may panganib. May leon sa bukid. Ang leon ay kumuha ng isang tupa. Ang tupa ay pumipiglas. Ang tupa ay sumisigaw. Ang leon ay humihila palayo.

Si David ay kumilos agad. Siya ay tumakbo papunta sa leon. Siya ay lumapit kahit delikado. Si David ay nanalangin kay Jehova sa kanyang puso. Siya ay humingi ng lakas. Siya ay humingi ng tapang.

Naabutan ni David ang leon. Siya ay humawak sa balahibo nito. Siya ay humila palayo sa tupa. Ang leon ay umuungal at sumugod. Si David ay hindi umatras. Siya ay tumama sa leon. Ang leon ay bumagsak at tumigil. Ang tupa ay naligtas.

Pagkaraan ng panahon, may oso naman. Ang oso ay kumuha rin ng isang tupa. Ang oso ay malaki at mabigat. Ang oso ay umuungal. Ang tupa ay sumisigaw. Ang ibang tupa ay nagtakbuhan.

Si David ay tumakbo ulit. Hinabol niya ang oso. Siya ay nanalangin muli kay Jehova. Siya ay hindi umasa sa sarili lamang. Siya ay umasa kay Jehova. Naabutan niya ang oso. Siya ay lumaban. Siya ay tumama sa oso. Ang oso ay bumagsak at tumigil. Ang tupa ay naligtas.

Isang araw, may dumating na propeta. Ang propeta ay si Samuel. Si Samuel ay pumunta sa bahay ni Jesse. Naroon ang mga kapatid ni David. Isa-isa silang tumayo. Pero hindi sila ang pinili.

Tinawag nila si David mula sa bukid. Dumating si David. Simple ang kanyang damit. Tahimik siya. Nakatingin si Samuel. Alam ni Samuel ang utos ni Jehova. Si David ang pinili. Si David ay magiging hari balang araw.

Paglipas ng panahon, may digmaan. Ang mga Filisteo ay dumating. May isang malaking mandirigma. Siya ay si Goliat. Siya ay malakas. Siya ay sumisigaw. Siya ay humahamon sa Israel araw-araw. Ang mga sundalo ng Israel ay natatakot.

Si David ay dumating sa kampo. Siya ay nagdala ng pagkain para sa kanyang mga kapatid. Narinig niya si Goliat. Nakita niya ang takot ng bayan. Masakit iyon para sa kanya. Si David ay nagsalita. Sinabi niya na si Jehova ang tunay na Tagapagtanggol.

Si David ay humarap kay Goliat. Wala siyang mabigat na baluti. Wala siyang espada. May tirador siya at mga bato. Pero may tiwala siya kay Jehova. Si David ay nanalangin. Si David ay tumakbo pasulong.

Si David ay nagtirador. Lumipad ang bato. Tumama ang bato. Bumagsak si Goliat. Tumigil ang malaking mandirigma. Ang mga Filisteo ay tumakbo. Ang Israel ay sumigaw sa tuwa. Si David ay nagpasalamat kay Jehova.

Pagkatapos nito, mas maraming tao ang nakakilala kay David. Pero si David ay nanatiling mapagpakumbaba. Siya ay patuloy na umaasa kay Jehova. Siya ay patuloy na nananalangin. Siya ay patuloy na umaawit ng papuri.

There was a family in Israel. The father was Jesse. He had many sons. Some were tall and strong. But David was still young. David was not famous. He was simple.

David’s work was to watch the sheep. He walked in the fields. He guarded at night. He listened to the wind. He looked around. He stayed alert.

While David watched the sheep, he sang. He played an instrument. His song was praise to Jehovah. His heart was calm. His mind was clear. David thought about Jehovah in the quiet field.

One day, danger came. A lion took a sheep. The sheep struggled and cried out. The lion dragged it away.

David acted immediately. He ran toward the lion even though it was dangerous. David prayed to Jehovah in his heart. He asked for strength and courage.

David caught up with the lion. He grabbed its fur and pulled it away from the sheep. The lion roared and attacked. David did not retreat. He struck the lion. The lion fell and stopped. The sheep was saved.

Later, a bear came. The bear took a sheep too. The bear was heavy and loud. The sheep cried out. The other sheep ran.

David ran again. He chased the bear and prayed again to Jehovah. He did not rely only on himself. He relied on Jehovah. He fought and struck the bear. The bear fell and stopped. The sheep was saved.

One day, a prophet arrived. The prophet was Samuel. Samuel went to Jesse’s house. David’s brothers stood one by one, but they were not chosen.

They called David from the field. David arrived in simple clothing. Samuel remembered Jehovah’s instruction. David was chosen. David would be king one day.

Later, there was war. The Philistines came. A giant warrior named Goliath challenged Israel every day. The Israelite soldiers were afraid.

David arrived at the camp with food for his brothers. He heard Goliath and saw the fear of the people. It hurt him. David said Jehovah is the true Protector.

David faced Goliath. He had no heavy armor and no sword. He had a sling and stones. But he had trust in Jehovah. David prayed. David ran forward.

David used the sling. The stone flew and struck. Goliath fell and stopped. The Philistines ran. Israel shouted with joy. David thanked Jehovah.

After that, more people knew David. But David stayed humble. He continued to rely on Jehovah. He continued to pray and sing praise.